Disruptie…

Bron foto: DHC Den Haag Centraal.

In tijden van disruptie gebeuren er onverwachte dingen.
Dingen die je niet had kunnen of willen voorzien.
In de Eerste Wereldoorlog was er in Noord Frankrijk een groot tekort aan bedden en hospitalen. De slagvelden waren rampgebieden.
Burgers stelden hun huizen ter beschikking en er werden zelfs kastelen ingericht als noodhospitaal.
Die eigenaren en hun familie werkten soms zelf mee als verplegers.
Later werden het revalidatiecentra. Veel gewonden hadden verwoesteg ezichten door granaatscherven.
De plastische chirurgie werd in die tijd “uitgevonden” door een daar werkzame Nederlandse chirurg. Dr. Esser werd beroemd door zijn gezichtsreconstructies.
Er is nu weer zo`n tijd waarin drastische uitbreiding van van het aantal hospitaalbedden noodzakelijk is. Tenminste, wanneer je onze wanhopige premier op de televisie mocht geloven. Zelfs het leger wordt ingeschakeld met materiaal en menskracht. Ahoy wordt omgebouwd tot ziekenhuis.
En tezelfder tijd staat er een ziekenhuis in onze omgeving leeg.
Er is veel verzet geweest tegen deze sluiting.
Zelfs de oud-vicevoorzitter van de Raad van State heeft er op gewezen dat weer openstelling onontkoombaar is.
Maar er zijn belangen die zich daar tegen verzetten.

Openstelling van Bronovo zou niet mogelijk zijn. Omwille van goede zorg. Daar zou niet voor kunnen worden ingestaan. Er was niet genoeg personeel bovendien. Dat houdt tenminste de bestuurvoorzitter van de betreffende zorginstelling hardnekkig vol.
Het lijkt er nu op, dat stuurders in de zorg over lijken gaan om gezichtsverlies te voorkomen.
Maar op deze manier zal dat hun zeker niet lukken.
En mochten ze hun gezicht nog terug vinden, dan is het in het beste geval zwaar beschadigd.
Oplappen zal nog een heel karwei blijken te zijn.
Het is voor hen wachten op een kundige plastisch chirurg.
Liefst met oorlogservaring. Een dr. Esser.

Jan Wychers