Erbarmelijke bermen in de Scheveningse Bosjes

De bermen langs de paardenpaden en de asfaltpaden in de Scheveningse Bosjes zijn afgelopen week gemaaid. Om goed te kunnen maaien moeten gras en brandnetels droog zijn en veel droge momenten waren er de laatste tien dagen niet bij. Enig begrip voor de slechte weersomstandigheden is dus op z’n plaats. Maar toch: zoals er dit jaar gemaaid werd, tart echt alle beschrijving. Met handbediende cirkelmaaiers zoals in het verleden , wordt niet meer gewerkt.  De ARBO of bezuinigingen? Wie zal het weten. De machine die er tegenwoordig voor wordt ingezet, is een zware maaimachine met een dichte cabine en een de bestuurder achter het stuur. Die zagen we de afgelopen week met ongeveer 15 km per uur vrolijk door het bos raggen. Het resultaat  is hartverscheurend: diepe sporen van de banden langs de paden, platgereden en afgerukt groen, graspollen over het pad geslingerd en de grasvelden halfgemaaid achtergelaten.

Het is heel vreemd voor ons, de initiatiefnemers van de takkenactie, dat als wij proberen het park in esthetisch opzicht een beetje op te kalefateren door takken te ruimen, een houtwal te bouwen  en wat orde te creëren, de gemeente ons dreigt met een proces verbaal, terwijl als de gemeente z’n gang gaat er volkomen roekeloos met natuurschoon wordt omgegaan. Het is een schrale troost dat  er over zes maanden misschien niet meer zoveel van te zien zal zijn, als je in de tussentijd twee keer per dag met je hondje langs die ravage moet lopen.

Als de Scheveningse Bosjes ooit een plek moeten worden van internationale allure, zoals vermeld in de Kadernota Openbare Ruimte 2012, dan zal er nog heel wat moeten gebeuren.  Om te beginnen bij het kiezen van een betere onderaannemer dan deze, die de klus als een woeste cowboy geklaard heeft.
We vroegen de gemeente om alsjeblieft zelf eens een kijkje te gaan nemen.

Bert Huisman, Kiddy Kohnstamm en Hans van der Spek
17 juli 2012