Nogmaals: reactie takkenactie

Verbaasd heb ik kennis genomen van de takkenopruimactie (Takkenactie) in het Scheveningse Bos. Niet alleen het moment – vol in het broedseizoen – ook de actie op zich verontrust mij. Waarom een bos opruimen? Dat rommelige groen vol dood hout is juist zo nodig. Daarin onderscheidt een bos zich van een park, of aangelegd landschap. Ons Scheveningse Bos ligt op arme zandgrond met open vlaktes en meer of minder doorzichtige bosjes. De Gemeente beheert het ecologisch. Het is toegankelijk voor wandelaars, hondenbezitters, joggers en andere recreanten, maar het is een kleinschalige natuurlijke omgeving, geen park of tuin, dus moeten afgewaaide of gekapte bomen rustig blijven liggen, ten gunste van de biodiversiteit, want dood hout = levend bos.
Isabelle Hylkema 20 april 2012

In het vroege voorjaar gaan vogels op zoek naar nestgelegenheid, iedere soort heeft zijn voorkeur. De een zit hoog in de boom, de ander vlak boven de grond, het merendeel er tussenin, liefst in struiken en bosjes. Bramenbossen, duindoornstroken, wilde rozengroepen, meidoornkruinen, klimopgekrioel… Heerlijk is dat voor ze, dichtbij het voedsel, maar ze willen ook water, rust en stabiliteit. Daarvoor dient Flora en Faunawet, om de natuur te beschermen tegen de mens die zijn eigen belang laat prevaleren, wil profiteren of haar naar zijn hand wil zetten.
Vogels leggen meerdere legsels per jaar, soms wel drie.  Wordt de eerste leg verlaat, dan komen ze in tijdsnood en daalt het aantal nakomelingen.
Groen groeit door licht, neerslag en in de grond aanwezige voeding. De resten van planten en bomen verrijken de bodem, want wat liggen blijft, wordt afgebroken door bacteriën, schimmels en insecten en valt uiteindelijk – soms pas na vele jaren – in minuscuul kleine deeltjes uiteen als donkere aarde. Die kan daardoor vocht vasthouden wat plantengroei in stand houdt, dat is mooi meegenomen op onze droge duingrond waar alles direct uitspoelt. Die insecten trekken vogels, vleermuizen en kleine knaagdieren die zich graag verstoppen tussen de bladeren of in de holletjes van takken en bomen. Op hun beurt dienen zij weer als voedsel voor uilen, buizerds en vossen en zo floreert de voedingsketen ruwweg, houdt de een de ander in stand in een bed van zich vernieuwend groen.
Het zou mooi zijn als de Gemeente besluit ook de grote boomstammen in het bos achter te laten, maar die worden helaas verkocht.  Een stevige rottende stronk is een rijkdom, vol leven, maar ooit is besloten dat economisch gewin zwaarder weegt dan ecologisch.
Het groeperen van organisch afval in houtrillen of -wallen zoals in de winter in sommige gebieden gebeurt, is niet per definitie verstandig. Zeer plaatselijk kan daardoor juist weer tè rijke grond ontstaan.
http://www.boomblad.nl/index.php?id=4
http://www.groenloket.nl/index.php?307
http://ecopedia.be/fiche/Dood_hout